'Esnaf' denen, küçük el sanatları ile uğraşan veya ticarethane sahibi olan meslek grubu giderek azalıyor.
Azalmanın nedeni,gelişen teknoloji ile bu mesleklere olan ihtiyacın azalması veya ihtiyacın başka yollardan karşılanıyor olması...
Alüminyum ve krom mutfak ürünlerinin yaygınlaşmasının ardından bakır mutfak eşyasına rağbetin azalması bu durumun ise zamanın önemli mesleklerinden kalaycılığı bitirme noktasına getirdiğini ve artık tarih sayfalarının nostalji bölümlerinde sadece birer tarihi belge niteliğinde kaldığını hepimiz biliyoruz.
Özellikle mahalle mahalle gezen seyyar kalaycıları hepimiz hatırlarız. Sokak ortasında tezgahını kurar,körük denen aletle başlardı ateşi kuvvetlendirmeye,daha sonra annelerimizin getirdiği bakır mutfak eşyalarını başlardı kalaylamaya...
Çocukluğumuzda seyretmekten zevk aldığımız kalay işi ve bundan ekmek parası kazanan kalaycılar artık tarihin derin sayfalarında kaybolup gittiler.
Sokaktan geçerken seslerini duyururlardı mahalleliye: "Kalaycı geldii hanııım"...
Anneler çocuklarını korkuturlardı:"Yaramazlık yaparsan seni kalaycıya veririm"diye...
Kalaycıların sesini duyan herkes kalaylanacak ne varsa kapar dısarı çıkardı.Bu yuzden kalaycılar gittikleri sokakta nerdeyse bütün gün kalırlardı.
Günümüzde kalaycılık işini yapanlar nadir de olsa var.Gelişen teknoloji ve yeni değerler karşısında bazı eski mesleklerin bir bir kaybolması elbette kültürel açıdan üzüntü verici.
Son yıllarda mantar gibi çoğalan alışveriş merkezleri karşısında pes eden bakkal, manav, tuhafiyeci gibi küçük alışveriş dükkanlarının durumu da içler acısı...
Yaşamını unutulmaya yüz tutan bu mesleklerden sağlayan binlerce yurttaşın çaresizliğini duyan ve gören yok sanki...
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir, teşekkür ederiz.
Bu habere yorum yapan ilk siz olun!