Eskiden macuncu amcalar vardı. Bunlar önlerinde yuvarlak bi tepsi ile durur, içerisinde çeşit çeşit (naneli, vişneli.. vs.) tatlarda macun denen şekerler satarlardı. Tahta bir sopanın üzerine sarılan bu macun ağzımızın içinde erir, dişlerimiz öncelikli olarak heryerimize yapışırdı. Bunu bize satan sapıq amca da raconu bildiği için ısırmadan, emmeden yiyin, yalayın filan derdi.
Mutlu muyduk? Evet hemde çok mutluyduk,altı pençe yapılmışta olsa o ayakkabılar bizimdi okulda istiklal marşı söylendiği zaman bütün cadede'ki araçlar dururdu,bütün insanlar esas duruşta beklerdi,bir komşunun feryadını her kez duyar ve koşardı,kimse komşusunun adını beş numaradaki teyze on numaradaki amca diye anmazdı, bundan güzel mutluluk olur mu?
Maziye gömülen diğer değerlerimiz gibi macuncular da tek tek yok oldular.Macuncular da şimdi seneden seneye Ramazan Ayları'nda karşımıza çıkıyor.Hızla akıp giden zaman macunculuk mesleğini de bitirdi.
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir, teşekkür ederiz.
Bu habere yorum yapan ilk siz olun!