Bazıları vardır, insanların gözlerine yansımadan içlerine sızarlar. Nasıl olduğunu anlamazsınız. ''Şeytan tüyü'' dedikleri de budur zaten. Neden hep uç noktalarda yaşayan insanlar dikkat çeker, konuşulur diye düşündünüz mü hiç?

Esasen onların hayatı herkesinkinden daha tehlikelidir. Çünkü diğerlerine göre daha fazlasını göze alırlar. Ya sıfır olmayı, ya da en zirvelerde olmayı.

Tabi içlerinde o genişlik yoksa ne kadar cesur olurlarsa olsunlar nafile... Her yerde mutlaka sivrilirler bu insanlar.Tabi bahsettiğim kişiler kendilerini ön plana çıkarmak için kişiliğinden vazgeçip abuk sabuk davranan insanlar değildir elbette.

Farklı olmayı başkaları için değil, farklılıkların farkında oldukları içindir. Tarihe dönüp baktığımızda, şu an ismini andığımız yüzlerce isimden hangileri normal, sıradan düşünmüşlerdir ?

Hangilerinin normal aşkları, normal hayatları olmuştur? Ya da hangileri dertsiz tasasız kovmuştur günlerini. Bir de adını duyurmak, adının tarihte geçmesi için tabîr-i câizse kendilerini yırtan, ondan bundan fikir, söz çalıp çırpıp yine de adsız kalanlar vardır. Sanarlar ki farklı olmak için şan, şöhret, tanınmak yeterlidir.

Asalet, tevazu, cesaret unsurlarını atlarlar bunlar, yanlış kopya çekerler.

Eski zamanlarda bu adamlardan biri yaşarmış, adı duyulsun, nesilden nesile aktarılsın diye yırtınıp dururmuş kendini. Başkalarından sözler tırtıklayıp yazarmış, ona buna çamur atıp gündemde olmaya çalışırmış. Ama bir türlü başaramamış adını duyurmayı çünkü aynada görünenden ibaretmiş.

Bu durum onu çıldırtacak boyutlara ulaşmış. En sonunda adının kesin olarak unutulmayacağı bir şey bulmuş. Sevinç içinde bu düşüncesini eyleme dönüştürmeye karar vermiş.

Tabi tehlikeli ve pis bir işmiş bu. İşin sonunda ölüm bile olabilirmiş. Ama bizimki razıymış buna bile. Yeter ki ismi bilinsin. Bu adamın yaşadığı diyarda bir zemzem kuyusu varmış.

Herkes o kuyunun etrafında toplanır kuyudan su çekerken hasbihal edermiş. Kuyunun en kalabalık olduğu saatlermiş. Tam zamanıymış, herkes onun adını anıcakmış.

Zemzem kuyusuna yaklaşmış ve gururla içine işemiş. Herkes ona bakmış. Artık herkes onu tanıyormuş ve ismi tarihe yazılacak diye zevkten dört köşe olmuş. Tabi bundan sonrası malum bir güzel dayak yemiş. Hee adı yazılmış mı tarihe hayır. Adı şöyle anılmış zemzem kuyusuna işeyen adam...